سندرم سوئیت

تاریخ انتشار: 1401/11/18 خواندن 10 دقیقه eye

819

سندرم سوئیت (Sweet's syndrome /SS) که درماتوز حاد تب‌دار نوتروفیلی (Acute febrile neutrophilic dermatosis) نیز نامیده می‌شود، یک بیماری پوستی غیرشایع است. این بیماری باعث تب و بثورات پوستی دردناکی می‌شود که بیشتر بر روی بازوها، صورت، و گردن ظاهر می‌شوند. علت سندرم سوئیت مشخص نیست، اما گاهی اوقات توسط عفونت، بیماری یا دارو ایجاد می‌شود. همچنین ممکن است در برخی از انواع سرطان‌ها رخ دهد. رایج‌ترین درمان برای سندرم سوئیت، مصرف قرص‌های کورتیکواستروئیدی (Corticosteroid) مانند پردنیزون (Prednisone) است. علائم و نشانه‌ها ممکن است تنها پس از چند روز از شروع درمان از بین بروند، اما می‌توانند دوباره عود کنند.

1) علل و فاکتورهای خطر

در بیشتر موارد، علت سندرم سوئیت مشخص نیست. این وضعیت گاهی اوقات با سرطان‌های خون مانند لوکمی (Leukemia) یا تومورهای جامد (Solid tumors) مانند سرطان سینه (Breast cancer) یا روده بزرگ (Colon cancer) همراه است. همچنین ممکن است به صورت واکنش به یک دارو رخ دهد (معمولاً به داروهایی که تولید گلبول‌های سفید خون را افزایش می‌دهد). سندرم سوئیت بیماری شایعی نیست، اما برخی عوامل خطر ابتلا را افزایش می‌دهند، از جمله:

جنسیت. به طور کلی، زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به سندرم سوئیت هستند.
سن. اگرچه بزرگسالان و حتی نوزادان ممکن است به سندرم سوئیت مبتلا شوند، این بیماری عمدتاً افراد بین 30 تا 60 سال را مبتلا می‌کند.
سرطان. سندرم سوئیت گاهی اوقات با سرطان، اغلب لوکمی و همچنین سرطان سینه یا روده بزرگ همراه است.
سایر مشکلات سلامتی. سندرم سوئیت ممکن است به دنبال یک عفونت تنفسی فوقانی ایجاد شود و بسیاری از افراد قبل از ظاهر شدن بثورات، علائم مشابه آنفولانزا را گزارش می‌دهند. سندرم سوئیت همچنین می‌تواند با بیماری التهابی روده (Inflammatory bowel disease / IBD) همراه باشد.
بارداری. برخی از زنان در دوران بارداری به سندرم سوئیت مبتلا می‌شوند.
حساسیت دارویی. سندرم سوئیت ممکن است ناشی از حساسیت به برخی داروها از جمله آزاتیوپرین (Azathioprine)، فاکتور محرک کلنی گرانولوسیت (Granulocyte colony-stimulating factor)، آنتی‌بیوتیک‌ها، و برخی داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (Nonsteroidal anti-inflammatory drugs) باشد.

به نظر نمی‌رسد که این بیماری دارای تمایل نژادی باشد.

2) علائم

علائم و نشانه‌های سندرم سوئیت عبارتند از:

تب
برجستگی‌های کوچک، قرمز، و دردناک روی بازوها، صورت، گردن یا پشت
برجستگی‌هایی که به سرعت رشد می‌کنند و به صورت مجموعه‌های دردناکی به قطر یک اینچ (2.5 سانتی‌متر) گسترش می‌یابند.

3) عوارض

خطر عفونی شدن ضایعات پوستی وجود دارد. می‌بایست به توصیه‌های پزشک برای مراقبت از پوست آسیب دیده عمل شود.
در مواردی که سندرم سوئیت با سرطان همراه است، فوران ضایعات ممکن است اولین علامت سرطانی باشد که ظاهر می‌شود یا عود می‌کند.

4) تشخیص

یک پزشک متخصص در زمینه بیماری‌های پوستی می‌تواند سندرم سوئیت را به سادگی با نگاه کردن به پوست تشخیص دهد. اما ممکن است برای تشخیص قطعی پزشک نیاز به انجام آزمایش باشد. تست‌هایی که در ارزیابی افراد از نظر سندرم سوئیت مفید هستند عبارتند از:

آزمایش خون. ممکن است نمونه‌ای از خون به آزمایشگاه فرستاده شود، و در آنجا از جهت تعداد غیرعادی و زیاد گلبول‌های سفید و برخی اختلالات خونی بررسی می‌شود.
بیوپسی پوست. پزشک یک قطعه کوچک از بافت آسیب دیده را برای بررسی زیر میکروسکوپ بر می‌دارد.

5) رویکردهای درمانی و مراقبتی

علائم سندرم سوئیت ممکن است بدون درمان از بین برود. اما داروها می‌توانند روند بهبودی را تسریع کنند. رایج‌ترین داروهای مورد استفاده برای این بیماری کورتیکواستروئیدها هستند:

قرص. کورتیکواستروئیدهای خوراکی، مانند پردنیزون، بسیار خوب عمل می‌کنند، اما کل بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهند. استفاده طولانی‌مدت می‌تواند عوارض جانبی مانند افزایش وزن، بی خوابی (Insomnia) و ضعیف شدن استخوان‌ها را به همراه داشته باشد.
کرم یا پماد، که معمولاً فقط بر قسمتی از پوست که در آن استفاده می‌شوند تأثیر می‌گذارند، اما می‌توانند باعث نازک شدن پوست شوند.
تزریق. گزینه دیگر تزریق مستقیم مقدار کمی کورتیکواستروئید به هر ضایعه است. این ممکن است برای افرادی که ضایعات زیادی دارند کمتر امکان پذیر باشد.

برای جلوگیری از عود، باید چند هفته دارو مصرف شود. اگر مصرف طولانی‌مدت کورتیکواستروئید مشکل ساز است، می‌توان با پزشک در مورد سایر داروهای تجویزی که ممکن است کمک کننده باشد، مشورت نمود. برخی از جایگزین‌های رایج برای کورتیکواستروئیدها عبارتند از: